In de eerste plaats is de Grand Cherokee de best rijdende Jeep aller tijden, zowel op straat als in het terrein. Dat heeft Jeep te danken aan de kortstondige, maar hevige relatie tussen Mercedes-Benz en Chrysler, want zeker technisch is de nieuwe ‘Grand’ nauw verwant aan – en samen ontwikkeld met – de Mercedes M-Klasse. Dat leverde hem voor het eerst een zelfdragende carrosserie en rondom onafhankelijke wielophanging op.

Afscheid van starre assen

Een hard afscheid dus van de starre assen die 4x4-‘experts’ voor het echte terreinwerk altijd onontbeerlijk achtten. Onzin, zo bewees BMW al toen ze hun toenmalige dochter Land Rover er vanaf hielpen en lieten delen in de moderne techniek van hun eigen X-modellen. Zelfs de vrachtwagens in de Dakar nemen en doen afstand van de starre assen.
Voor de Grand (de ‘small’ Cherokee is opeens heel ouderwets en niet meer beschikbaar voor de Europese markt) is het een zegen, want al kon die vroeger in het meest barre terrein nog goed uit de weg, voor straatgebruik had hij een rampzalige wegligging. Nu rijdt hij voortreffelijk, uiteraard precies als de moderne ML-serie.

Regelneven

Daarvan – en van de jongste modellen van Land Rover – kennen we de uitgebreide mogelijkheden om langs voornamelijk elektronische wegen de afstelling van onderstel en tractiecontrole met een simpele draaiknop op de middenconsole naar onze hand te zetten. De Grand Cherokee heeft eenzelfde club regelneven, die onder de naam Selec-Terrain, op alle versies standaard is. Hij heeft vijf standen: Automatisch, Sport, Sneeuw, Zand/Modder en Rotsen. De Quadra-Lift luchtvering (standaard op topmodel Overland, een optie op de versies Laredo en Limited) biedt ook hoogteregeling die in combinatie met het Selec-Terrain werkelijk voor alle omstandigheden de juiste afstelling kan kiezen.

Kinderspel

Standaard zijn ook de hulpjes om hellingen te beklimmen en – vooral – veilig af te dalen. Dit alles plus het gegeven dat deze Amerikaan uiteraard een automatische transmissie heeft, maakt rijden in zelfs het lastigste terrein tot kinderspel. Zelfs slingerende aanhangers (max. 3.5 ton) worden automatisch in het gareel gebracht.

Mercedes-afwerking

Verder biedt de Grand in alle opzichten het comfort dat je van een grote Yank verwacht, maar dan zonder het deinende weggedrag van vroeger. Maar de Europese invloeden strekken zich verder uit dat tot het technische vlak alleen. Het toch wel puur Amerikaans aandoende interieur heeft namelijk een afwerkingskwaliteit die je van hen niet, maar van Mercedes wél gewend bent. Zelfs de indeling van het dashboard en het instrumentenpaneel is op M-leest geschoeid en ook die tamelijk onhandige multifunctionele hendel links onder het stuur (ik heb liever de bediening van de ruitenreinigers apart, rechts) is van de Duitsers overgenomen.

Italiaanse diesel

Maar de diesel die wij reden is niét van Mercedes, doch de ook elders toegepaste drieliter V6 van VM, die hier met 190 of 241 pk gekozen kan worden. Ook het koppel van de twee uitvoeringen wijkt aardig af: 440 of 550 Nm en dat is een behoorlijke slok op een borrel. We reden de sterkste en die sléurt je door het veld en over ’s lands wegen. Het officiële brandstofverbruik van 8,3 liter is praktisch onhaalbaar, met veel stadsgebruik zaten we toch maar net boven de 9 liter/100 km.
Naast de Italiaanse diesel biedt de Grand Cherokee de keuze uit een 3,6 liter V6 van 286 pk uit de Chrysler 300/Lancia Thema, of de 5,7 liter Hemi V8 van Chrysler die met het grootste gemak 352 pk ophoest en alleen in de Overland-versie wordt geleverd. Machtig, maar wie toch een beetje op de centjes let kiest de diesel.
Die is er vanaf 69.990 euro en dat is € 1.500 meer dan de instapper met de V6 benzine. Topper Overland kost dieselend € 88.990 en met de Hemi € 119.990. Toch wel andere prijzen dan Mercedes’ M-Klasse.
En in wezen biedt Jeep met deze Grand Cherokee dezelfde auto, zij het met een beslist niet onaangenaam Amerikaans sausje overgoten.